Samipaşadaze Sezai
Aristokrat bir aileden gelen Samipaşazade Sezai, özel eğitim görerek yetiştirildi. Arapça, Farsça, Fransızca, Almanca ve İngilizce öğrendi. Ağabeyi Suphi Paşa, Evkaf Nazırı olunca Evkaf Nezareti Mektubi Kalemi'nde memur olarak çalışmaya başladı. 1881 yılında Londra Elçiliği'ne ikinci katip göreviyle gönderildi. Dört yıl süren görevi sırasında İngiliz ve Fransız dili ile edebiyatını öğrenme fırsatını yakaladı. Yurda döndüğünde İstişare Odası'nda çalışmaya başladı ancak II. Abdülhamit'in baskıcı yönetimi nedeniyle 1889'da Paris'e kaçmak zorunda kaldı.

Jön Türkler'e katılarak İttihat ve Terakki Fırkası'nın Paris'teki merkezinde görev aldı ve Fırka'nın yayın organı olan 'Şura-yı Ümmet' gazetesinde yazılar yazdı. II. Meşrutiyet'in ilanıyla birlikte yurda döndü. 1909-1914 yılları arası Madrid elçisi olarak çalıştı. İsviçre'de yedi yıl yaşayan ve Birinci Dünya Savaşı'nın patlak verdiği dönemde, İsviçre'de bulunan Samipaşazade Sezai, 1921 yılında emekliye ayrılarak yurda döndü.

Edebiyata çok küçük yaşlarda başlayan Samipaşazade Sezai, ilk yazılarını makale ve oyun türünde yazdı. Türk edebiyatında kısa hikaye türünün ilk örneklerini veren yazar, Batılı ve yenilikçi edebiyat akımını benimsedi. Hikayelerinde yalın bir dil kullanarak, akıcı bir anlatımla genellikle güncel olayları ele almış, zaman zaman da psikolojik çözümlemelere yer vermiştir.

Tek romanı olan 'Sergüzeşt'te köle olarak İstanbul'a getirilen bir kızın yaşamı, yalın bir anlatımla verilerek, köle kadınların acınası durumları, sınıfsal farklılıkların yarattığı sorunlar, toplumca kabul görmeyen bir aşk ekseninde ortaya konur. Edebiyat eleştirmenlerince Namık Kemal'in etkisinde kaldığı söylenen Samipaşazade Sezai, bu romanıyla romantizmin etkisinden sıyrılmış ve gerçekçi akımın yazarları arasında yer edinmiştir. Özgürlük ve tutsaklık temalarının işlendiği 'Sergüzeşt', iktidarın baskısına uğrayan ilk romanlarımız arasındaki yerini almıştır. Tanzimat döneminin önemli yazarları arasında yer alan ve 26 Nisan 1936'da İstanbul'da ölmüştür.

Eserleri
Roman: Sergüzeşt (1889)
Hikaye: Küçük Şeyler (1892)
Oyun: Sir (1887)
Günce/Anı/Gezi: Rümuz-ül Edeb (1898)
Konuşma/Röportaj/Mektup: İclâl